سامانههای آبیاری تحت فشار با استفاده از پارامترهای آب، خاک و گیاه طراحی میشوند. طراحی موفق این سامانهها به عوامل زیادی از قبیل شرایط اقلیمی، کیفیت آب، وضعیت توپوگرافی، مشخصات خاک، نوع محصول و شرایط اجتماعی- فرهنگی بستگی دارد. این تحقیق در دشت اردبیل با مساحت تقریبی121000 هکتار
برای پتانسیلیابی
اراضی مستعد برای
اجرای سامانههای مختلف آبیاری انجام شد. در این تحقیق جهت پتانسیل یابی اراضی در ابتدا میزان تاثیر عوامل مختلف با استفاده از اعداد صحیح (3+) تا (3-) در هفت درجه امتیازدهی شد. در ادامه با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی و در محیط نرمافزاری Expert Choice وزندهی انجام گرفت. وزنهای بهدست آمده برای هر پارامتر، در محیط ArcGIS با روش توابع همپوشانی وزنی به نقشه تبدیل شدند. با استفاده از روش برهمنهی نقشههای مختلف در هر روش آبیاری، پتانسیل آن روش آبیاری برای دشت محاسبه و پهنهبندی گردید. نتایج نشان داد حدود 72 درصد از اراضی دشت قابلیت اجرای سامانه آبیاری سطحی، 59 درصد مناسب برای آبیاری بارانی، 45درصد قابلیت اجرای آبیاری قطرهای و 5/32 درصد برای آبیاری عقربهای مناسب است. همچنین نتایج نشان داد که مهمترین عوامل محدود کننده برای استفاده از سامانههای آبیاری شامل توپوگرافی، کیفیت آب و کل آب قابل دسترس بودند. از طرفی بر اساس نتایج این تحقیق در شمال و شمالغرب دشت اردبیل، یونهای کلر و سدیم عوامل محدود کننده اجرای آبیاری بارانی و شوری عامل محدود کننده سامانه آبیاری قطرهای است.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: پنجشنبه
15 اسفند
1398 ساعت: 17:20