پژوهش حاضر با هدف بررسی
رابطه سن
ذهنی با
خشنودی شغلی، تعهد سازمانی و
بهزیستی شغلی با نقش میانجیگر قدردانی از تجارب کاری انجام شد. طرح پژوهش حاضر توصیفی از نوع طرح همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان یک شرکت دولتی تابعه وزارت نیرو در اهواز بوده است که در سال 1396 در این شرکت مشغول به کار بودند. بهمنظور به دست آوردن نمونهای که بیشتر معرف جامعه باشد، با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نمونهای شامل 203 نفر انتخاب گردید. جهت اندازهگیری متغیرهای مورد مطالعه، از ابزارهای خودگزارشی شامل سن ذهنی (محققساخته)، سیاهه رویدادهای کار و زندگی (براب، 2010)، مقیاس خشنودی شغلی (وار و همکاران، 1979)، مقیاس تعهد سازمانی (ماودی و همکاران، 1979) و مقیاس بهزیستی کارکنان (ژنگ و همکاران، 2015) استفاده شد. تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از الگویابی معادلات ساختاری (SEM) و با کمک نرمافزار AMOS-22 انجام گرفت. همچنین در این پژوهش جهت تعیین معنیداری روابط غیرمستقیم، از روش بوت استراپ استفاده شد. نتایج نشان داد که الگوی نهایی پس از حذف مسیرهای مستقیم غیرمعنیدار (سن ذهنی به خشنودی شغلی، تعهد سازمانی و بهزیستی شغلی)، از برازش مطلوبی برخوردار است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که قدردانی از تجارب کاری میانجیگر رابطه بین سن ذهنی با خشنودی شغلی، تعهد سازمانی و بهزیستی شغلی است.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: پنجشنبه
15 اسفند
1398 ساعت: 17:20