در بسیاری از مناطق ایران و جهان آب مورد نیاز از منابع آب زیرزمینی و توسط چاههای پمپاژ تأمین می شود. پیامد طبیعی پمپاژ بی رویه و دراز مدت، کاهش ذخیره آب زیرزمینی است. عدم شناخت از شرایط مرزی محدود کننده آبخوان ممکن است به برآورد نادرست بیلان منابع آب و تعادل نا پایدار این منابع منجر شود. در این مقاله ابتدا مدل های
عددی, و
تحلیلی,
حوضه,
آبگیر, (زون گیرش) سیستم چند چاهی درآبخوان های محدود شبه جزیره ای و مستطیلی شکل با هم
مقایسه, و دقت
مدلهای, عددی ارزیابی شده است. سپس به ذکر نمونه هایی از کابرد حوضه آبگیر در به تله انداختن ابر آلودگی با استفاده از مدلهای فوق پرداخته شده و در نهایت تبادل آب سطحی و زیرزمینی در آبخوان محدود شبه جزیرهای با تعیین حوضه آبگیر چاه با استفاده از مدلهای تحلیلی و عددی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که مدل
سازی, حوضه آبگیر در بازه زمانی طولانی مدت نقش بی بدلیلی در مدیریت مصرف، محاسبه بیلان آب و حفظ تعادل و توسعه پایدار منابع آب سطحی و زیرزمینی دارد.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: دوشنبه
19 آذر
1397 ساعت: 13:09