این مقاله،
کتاب, روایتپژوهی داستانهای عامیانه (1394) را از منظر صورت و محتوا،
بررسی,، تحلیل و ارزیابی میکند. پس از ذکر مقدمه، ابتدا موضوع و محتوای کتاب و سپس، روش کار نویسنده در ارائه موضوع و محتوا به معاینه درمیآید. در بحث
محتوایی,، ابتدا از موضوع، مساله، و اهداف کتاب آنگونه که نویسنده ادعا کرده، سخن گفته میشود. برای این امر، تعاریف، مفاهیم و واژگان کلیدی کتاب مرور و سپس در بحث صورت و شکل کتاب، روش کار نویسنده تبیین و به ویژه از اینکه نویسنده چگونه موضوع و محتوای کتاب را عملیاتی کرده، سخن گفته میشود. همچنین به برخی اشکالات در شیوههای ارجاعدهی و به ویژه استفاده از منابع و مآخذ اشاره و شواهدی نیز ذکر و در پایان، یافتهها و نتایج کتاب مرور انتقادی میشود. به نظر میاید نویسندۀ این کتاب ضمن آنکه تلاش کرده داستانهای عامیانه را از منظر نقد و نظریۀ روایتشناسی بکاود که در نوع خود تازگی و بداهت دارد، در کاربست رهیافت روایتشناسی به مثابه چارچوبی نظری و عملی برای مطالعۀ قصههای عامیانۀ فارسی، کاستیهایی برطرفشدنی دارد که امید است در چاپهای بعدی، اصلاح شوند.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: دوشنبه
19 آذر
1397 ساعت: 19:15