عبور آب از شیب های تند در مسائل مهندسی رودخانه و طرح سازههای انتقال آب امری اجتناب ناپذیر است. به دلیل شیب تند بستر عمدتا سرعت جریان ونرخ فرسایش سطحی بالا میباشد. لذا توسعه حفره آبشستگی در پایین دست سازههای انتقال آب که منجر به تخریب خود سازه میگردد از دیر باز مورد توجه محققین بوده است. در این تحقیق ، یک مدل آزمایشگاهی شامل سرریز با ارتفاع 60 سانتی متر وطول 180 سانتی مترساخته شد. سطح بستر سرریز پوشیده از
زبری, های
مصنوعی,
مکعبی, در سه
تراکم, 5%، 10% و15%و آبشستگی داخل حوضچه در4 عدد آبشار مختلف از 0008/0 تا 003/0
بررسی, شد. نتایج حاکی از آن است که در یک عدد آبشار ثابت با افزایش تراکم زبری ها قدرت جریان عبوری از تندآب به دلیل مقاومت برشی تضعیف می گردد. از این رو با
تاثیر, گذاری زبری بر کاهش قدرت گردابه های بوجود آمده در جریان پرش هیدرولیکی پایین دست تند
آبراهه, از میزان عمق آبشستگی کاسته می شود. در صورت افزایش تراکم به میزان 15% عمق آبشستگی در عدد آبشار حداکثر 30% کاهش مییابد که این میزان کاهش در تراکم 5% به حداکثر 10% می رسد.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: دوشنبه
19 آذر
1397 ساعت: 13:09