مکانیابی مناطق مستعد اجرای سیستم های آبیاری سطحی و ...

امامکانسنجی و بررسی مناسبترین مناطق, اجرای, سیستم,های مختلف آبیاری,، با توجه به کمیت و کیفیت آب، دارای اهمیت زیادی بوده و از اتلاف انرژی، سرمایه و هدر رفت منابع جلوگیری میکند. در این پژوهش با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)، امکان اجرای سیستمهای مختلف آبیاری ( سطحی,، بارانی و قطرهای) در دشت میاندوآب با توجه به کمیت و کیفیت آب زیرزمینی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور معیارهای کمی و کیفی تاثیرگذار در اجرای هر یک از روشهای آبیاری تعیین و توسط روشهای زمینآماری پهنهبندی شدند. سپس با فازی نمودن لایههای رستری معیارها و محاسبه وزن اهمیت نسبی آنها با استفاده از روش AHP، در نهایت این لایهها پس از تاثیر وزنها با هم ترکیب شده و لایه نهایی مناطق مستعد, استحصال آب تهیه گردید. نتایج بررسی نقشهها نشان داد که در روشهای آبیاری سطحی، بارانی و قطرهای به ترتیب 32/32، 02/19 و 89/51 درصد از محدوده دشت دارای محدودیت جدی و خیلی زیاد جهت اجرای سیستم آبیاری مربوطه میباشند.