افزایش انتشار گازهای گلخانهای در دهههای اخیر بر اثر فعالیتهای انسانی، منجر به گرم شدن زمین و
تغییر,ات
اقلیم, گردیده است. پیشبینی میشود، افزایش دمای ناشی از تغییر اقلیم منجر به افزایش
تبخیر, و
تعرق, گردد. در این تحقیق، اثر تغییر اقلیم بر تبخیر و تعرق
مرجع, (ETo) و
کمبود, بارندگی (PD) تا سال 2099 در منطقه سمنان بررسی گردید. بدین منظور، سناریوهای تغییر اقلیم با استفاده از 14 مدل AOGCMs تحت سه سناریوی انتشار گازهای گلخانهای (A2، A1B و B1) تولید شد. مقدار ETo و PD برای سه دوره آینده (2039-2010، 2069-240 و 2099-2070) و دوره پایه (2000-1971) محاسبه شد و ETo و PD محاسبه شده برای سناریوهای تغییر اقلیم و دوره پایه مقایسه گردید. نتایج نشان داد که در دوره آتی سوم بارشهای بهاره کاهش و بارشهای پاییزه و زمستانه افزایش خواهد یافت. همچنین مشخص شد که متوسط دما، تبخیر و تعرق پتانسیل
گیاه, مرجع و کمبود بارندگی تا انتهای قرن روند افزایش خواهند داشت نتایج نشان داد که افزایش این پارامترها در طول ماه های گرم در مقایسه با ماه های سرد بیشتر است. در دوره 2099-2070، متوسط سالانه ETo حدود 2/9، 0/8 و 8/5 درصد به ترتیب برای سناریوی A2، A1B وB1 افزایش یافته است.
برچسب:
نویسنده: مهندس نقوی
تاريخ: دوشنبه
19 آذر
1397 ساعت: 13:09